1827 de Sir Adolphus Slade, Kelefçe Meydan Muharebesinin tanıklarındandır.Olayı söyle anlatır;

Bu muharebede Türk Süvarisini gördüm.Deli denilen akıncı süvariler kale düzeni almış Rus birliklerine saldırdılar.Sanki savaşmıyorlar,spor yapıyor, eğleniyorlardı.Rus birlikleri darmadağın oldular.Türk piyadesi muharebeye karışmayıp sanki bir eğlence izliyordu.

Türkler atlarına son derece hakimdiler.Eğitimleri buna göre yapıldığından Türk atı ,Türk süvarisi gibi ne ateşten,ne duvardan ,ne hendekten hiç bir şeyden ürkmez.Her arazide mükemmel hareket eder.Süvarilerde hareketli at üzerinde nişancılıkları ile mahirdirler.

Türk atlıları 100 yarda gibi kısa bir mesafede dahi baskın yapabilecek nadir taarruz kuvvetlerinden biridir.Nitekim Rus Generaline neden bu kadar aciz kaldıklarını sordum.Rus generali;arazi nedeniyle atlarının hareket edemediğini ,meşhur kazak atlarının bile iş görmediğini anlattı.

Türk Süvarileri uçan kuş sürüsünü andırıyor diyorlardı.Bir anda saldırıp geri çekilerek Rus topçularını şaşırtıp öyle bir dağılıyorlardı ki,topçular iki atlıyı bir arada bulamadıklarından kime ateş edeceklerini şaşırıyorlardı.

Böyle baş edemeyeceklerini anlayınca siperlere çekildiler.Türkler yine taarruzda çekinmediler.Süratle saldırıp siperlere 1 metre kala duruyor ,piştovlarını Rusların üzerine boşaltıp ,siperden çıkmaları için Rusları kızdırıp ,küfür ederek tahrik ediyorlardı.Siperlerin önünde bir an kalıp çekiliyor ve böylece isabette almıyorlardı.Sanki cirit oynuyorlardı.Bu süvarilik değil at cambazlığı idi.

Geri çekilmeleride enteresandı.Sanki atlar binicisiz dönüyordu.Ata öyle saklanıyorlardı ki vurmak imkansızdı.Fakat bu anlardan birinde enteresan bir olaya şahit oldum.

Bir geri çekilme esnasında atlarına yapışan Türk süvarileri ,Serdar Reşid Paşa nın yalnız kaldığını fark edemediler.Ruslar bir anda serdara saldırdılar.Bir Rus Kazak Yüzbaşısı bunun rütbeli bir Türk Subayı olduğunu fark etti.Derhal atılıp kolundan yakaladı.Tarihte ilk defa bir Türk serdarı esir edilmek üzereydi.Fakat geri dönen Türk akıncılarından biri durumu fark etti.Yıldırım gibi olay yerinde bitti.Bir anda Kazak Yüzbaşıyı alnından vurdu.Paşanın atının dizginlerini kaptığı gibi sanki uçarak Şumnu istikametinde gözden kayboldular.Ruslar sanki hayal görmüş gibiydiler.Hepsi sanki şok olmuşlardı.

Bunlar Osmanlı süvarilerinin son demleriydi.Çünkü artık savaşlarda ağırlık piyadeye kaymaya başlamıştı.

Büyük Osmanlı Tarihi-Yılmaz Öztuna