Ä°slâm gelmiÅŸ, önce Mekke, sonra da Medine`yi aydınlatmaya baÅŸlamıştı. Ama Mekke müÅŸrikleri gibi Medine`de de bu nurdan rahatsız olan yarasa ruhlular vardı. Allah Resûlü(asm) fedakâr Sahabileriyle Medine`ye hicret etmiÅŸ; getirdiÄŸi hakikatlerle ruh ve kalblere hayat vermeye baÅŸlamış, Medineliler ise ona iÅŸtiyakla koÅŸmuÅŸlardı.

Bu heyecanlı akından rahatsız olanların başında Yahudiler geliyordu. Her ÅŸeyden önce son peygamberin Araplardan geliÅŸi onların içine oturmuÅŸ, bir türlü hazmedememiÅŸlerdi. Kâbe bakımı, hacıların yedirilip içirilmesi gibi önemli hizmetleri Peygamberimizin soyu olan KureyÅŸ Kabilesinin yapması da buna tuz biber olmuÅŸtu. Bunlara nasıl dayanacaklardı? Sonunda ÅŸu dehÅŸetli kararı verdiler: `BaÅŸka çare yok. Muhammed mutlaka öldürülmeli!`

Bu maksatla Hudeybiye AntlaÅŸması yapılıp Medine`ye dönüldüÄŸü Muharrem ayının ilk günlerinde Medine`nin ileri gelen Yahudileri, Müslüman olduÄŸunu belirttiÄŸi halde münafıkane hareket etmekte olan meÅŸhur sihirbaz Lebid bin Âsam`a giderek niyetlerini açtılar. Lebid`in sihirle adam öldürebilecek güçte olduÄŸuna inanırlardı. Peygamberimizin (asm) insanları büyülediÄŸini, içlerinden bazılarını öldürdüÄŸünü, sürdüÄŸünü söyleyerek kurtulmak için sihir yapmasını istediler. Bu maksatla ona üç de altın verdiler.

Lebid, Peygamberimizin (asm) yanına gidip gelen, bazı iÅŸlerini gören bir Yahudi genci yoluyla, baÅŸ ve sakalının taranmış birkaç saç kılı ve bir de tarak diÅŸlerini elde etmeyi baÅŸardı. Onlara düÄŸüm atıp üfledi. Sonra da bunları erkek hurmanın kurumuÅŸ çiçek kapçığının içine koyup, Zurayk OÄŸullarına ait Zervan kuyusunun basamak taÅŸlarından birinin altına yerleÅŸtirdi.

Bu sihirden sonra Peygamberimiz (asm) hastalandı, saçları dökülmeye, gözünün feri azalmaya baÅŸladı, yeme ve içmeden kesildi. Bu, günlerce devam etti.

Lebid`in kız kardeşi, Hz. Ayşe`nin yanına gittiğinde Peygamberimizin (asm) hastalığından haberdar oldu. Durumu haber verdiğinde Lebid, `Eğer peygamberse, durum Allah tarafından kendisine bildirilir. Aksi halde aklını kaybeder, kavmimiz de umduklarına kavuşmuş olurlar` dedi.

Bu hastalık anında Peygamberimiz (asm) duâ ediyor, sıkıntıdan kurtulmak için Allah`a yalvarıyordu. Birgün tekrar tekrar duâ etmiÅŸ, Allah da ÅŸifa için iki melek göndermiÅŸ, hastalığının neden kaynaklandığını ve çaresini bu iki melek birbirleriyle konuÅŸarak anlatmışlar, sihir malzemelerinin konulduÄŸu yeri tarif etmiÅŸlerdi. Peygamberimiz de (asm) Hz. Ali`yle Ammar bin Yasir`i (ra) sözü edilen Zervan kuyusuna göndererek basamak taşının altındaki hurma çiçeÄŸi kapçığını getirttirdi. Ä°çerisinde Peygamberimizin (asm) tarağı, başının saç kılları, mumdan bir heykel üzerine saplanmış iÄŸneler, atılmış on bir düÄŸüm ve iÄŸneler saplanmış bir yay kiriÅŸi çıktı.

Yay kiriÅŸi üzerindeki düÄŸümler çözülemedi. Cebrail(as) gelip Felak ve Nas Sûrelerini okudukça düÄŸümler çözüldü. Her düÄŸüm çözüldükçe Efendimiz (asm) önce acı duyuyor, sonra da rahatlıyordu. Sonuncu düÄŸüm çözüldüÄŸünde de bütünüyle rahatlamıştı.

Bu rivayet Buharî, Müslim gibi bir kısım Kütüb-ü Sitte`de, Müsned`de1 ve birçok tarihî kaynaklarda anlatılmaktadır.

Sihrin Peygamberimizin (asm) beden ve organlarında rahatsızlık ve sıkıntı verdiÄŸi doÄŸrudur. Åžüphesiz Efendimiz de (asm) bir beÅŸer gibi yer, içer, hastalanır ve ümmetine her konuda örnek olurdu. Ancak bu hastalık, zihnî melekelerini ve peygamberlik görevini aslâ etkilememiÅŸ, bu vesileyle ümmetine böyle musibetlerden nasıl kurtulacaklarını da göstermiÅŸti.

KurtuluÅŸ yolları üzerinde de Ä°nÅŸaallah bir sonraki makalemizde duralım.

Dipnot:

1- Buharî, Tıp: 47, 49-50; Bed`ü`l-Halk: 11; Cizye: 14; Edeb: 56; Müslim, Selâm: 43; Ä°bni Mace, Tıbb: 45; Neseî, Tahrim: 20; Müsned, 6:57, 63-64, 96.

{mosgoogle}

http://www.yeniasya.com.tr/2009/03/02/yazarlar/sdogen.htm