Renkli ışıklarla güzelce dekore edilmiş bir çam ağacı en çok sevilen tatil sembollerinden biri olmuştur.

Bu gelenek çok uzun zamandır devam eder ve yüzyıllardır kış kutlamalarının önemli bir bölümünde yer alır. Tarihte birçok putperest festivali, tanrılarını ve ruhlarını şereflendirmek için ağaçları kullandı. Vikingler, çam ağacını kışın soğuk ve karanlık günlerinin bitmesinin ve baharın yeşilliğinin geri gelmesinin bir sembolü ve uyarıcısı olarak değerlendirdiler. Eski İngiltere ve Fransa Druid'leri, hasat tanrılarını şereflendirmek için mumlar ve meyveler ile meşe ağaçlarını dekore ettiler. Romalılar da Saturnalia festivalinde ağaçları dekore ettiler.

 Bu ağaç için birçok efsane üretilmiştir. Bir İngiliz rahibi olan Saint Boniface'in bir hikayesinde, bir grup putperest bir meşe ağacının etrafını sarmıştı ve bir çocuğu kurban vermeye hazırlanıyorlardı. Kurbanı durdurmak ve çocuğu kurtarmak için Saint, yumruğunun bir vuruşu ile meşe ağacını yassılaştırdı. Bir küçük köknar yerinden fırladı ve Saint Boniface putperestlere bunun yaşamın ağacı olduğunu söyledi.

Başka bir efsaneye göre, Protestan dininin kurucusu Martin Luther bir gece geç vakitte ağaçların arasında yürüyordu. Berrak gökyüzündeki birçok yıldız, ağaç dalları arasından göz kırpan ışıklar etkisini vererek parlıyordu. Luther bu görüntünün güzelliğinden etkilenerek küçük bir çam ağacını kesti ve evine getirdi. Ağacın dallarına mumlar koyarak yıldızları tekrar yarattı.

Bu ağacın ev içinde kullanımı ilk olarak Almanya'da başladı. Almanlar ağaçları evlerini dekore etmek için getirdiler. Bazı bölgelerde çam ağacı nadir bulunurdu. Bu nedenle aileler, mumlar ve dallarla dekore ettikleri değişik türde ağaçlar kullandılar.

Bu gelenek sonraları Avrupa'da hızla yayıldı. İngiliz Krallığı, 1841'de Windsor Castle'da ilk kez ağaç süsleyerek bu geleneğin halk tarafından rağbet görmesine yardım etti. Kraliçe Victoria'nın kocası Prens Albert, mumlarla, şekerlerle, meyvelerle ve zencefil pastası ile ilk İngiliz yılbaşı ağacını dekore etti.

http://www.mezun.com/