Malazgirt Belediye Başkanı Mehmet Nuri Balcı, Malazgirt Zaferi'nin yıldönümlerinde izin verilseydi, "Türklere Anadolu'nun kapılarının açıldığı yer olan Malazgirt, Romen Diyojen komutasındaki 200 bin kişilik Bizans ordusu ile Sultan Alparslan komutasındaki 50 bin kişilik Selçuklu ordusu arasında geçen büyük bir meydan savaşına tanıklık etmiştir. Alparslan'ın "Eğer 20 bin Kürt süvarisi olmasaydı ben bu savaşı kazanamazdım' sözü bu topraklarda kardeşliğe ve sadakate verilen önemi en iyi şekilde açıklamaktadır" şeklinde konuşacağını söyledi. Ancak başkan yanılıyor Selçuklu Sultanı Alparslan'ın böyle bir sözü yok.

MALAZGÄ°RT'E GÄ°DEN YOL

1048'deki Hasankale zaferinden sonra Anadolu'ya yayıl­maya başlayan Türkmenler, 1059'da Sivas ve Malatya'yı ele ge­çirdiler. Alparslan, 1064'te Kars'ı fethetti. 1067'ye gelindiğinde Kayseri, Niksar ve Konya fethedilmişti. Afşin Bey, 1068'de Anadolu'yu boydan boya geçerek, İstanbul Boğazı'na kadar geldi.

Türkmenler Anadolu'nun doğu ve orta kısımlarına yayıl­mışlarsa da, burası henüz onlar için emin bir yurt değildi. Zira Türkmenler'in düzenli Bizans ordularına karşı mücadele edecek güçleri yoktu. Bu yüzden Bizans orduları üzerlerine geldiği za­man Türkmenler, Kafkaslar'a çekilmek zorunda kalıyorlardı. Ay­rıca Anadolu'da fethedilememiş pek çok müstahkem mevki ve kaleler vardı. Buraların kuşatma silahlarına sahip olmayan Türkmenler tarafından ele geçirilmesi oldukça zordu. Selçuklu orduları da Türkmenler'i himaye için her zaman Ana­dolu'ya gelemiyordu. 26 Ağustos 1071'de kazanılan Malazgirt zaferi Bi­zans ordusunu ve mukavemetini çökertti ve Anadolu'­nun kapıla­rını sonuna kadar Türkmenler'e açtı. Bizans'ın yediği bu büyük darbe Türkmenler'in Anadolu'ya sel hâlinde dolmala­rını sağla­dı.

MALAZGÄ°RT'TE KÃœRTLER

Malazgirt savaşında Kürtler'in rolüyle ilgili tek bilgi 13. yüzyıl yazarlarından Sıbt İbnü'l-Cevzi ismiyle tanınan Ebu'l-Muzaffer Yusuf'un "Mir'atü'z-zeman fi Tarihi'l-âyan" isimli eserinde şu şekilde geçer: "Az önce 10 bin Kürt de Sultan'a katılmıştı. Bununla beraber (sultan) Tanrı'dan sonra buyruğundaki 4 bin kişilik hassa askerine güveniyordu."

Şam'da yaşayan Sıbt İbnü'l-Cevzi (öl. 1257) Malazgirt'ten yaklaşık 180 yıl sonra tarihini kaleme almıştır. Ancak Sıbt, 11. yüzyılın ikinci yarısına ait bilgileri 1088'de ölen ve bugün elimizde bulunmayan Garsun-ni'me'nin "Uyunü't-Tevârih" isimli eserinden almıştır. Bu yüzden verdiği bilgiler sağlam bir kaynağa dayanmaktadır.

Ortaçağ tarihçileri genellikle rakamları abartılı vermektedirler. Nitekim Sıbt, Selçuklu ordusunun tam sayısını vermezken Bizans ordusunu 400 bin kişi olarak vermektedir. İbnü'l-Kalanisi ise Bizans ordusunu 600 bin Selçuklu ordusunu ise 400 bin kişi olarak zikreder. Ortaçağ'da bu büyüklükte ordular yoktur. Selçuklu ordusu muhtemelen 50 bin kişi civarındaydı ve Selçuklu'ya tâbi olduğu için Mervanoğulları'nın Malazgirt'e gönderdiği Kürt birlikleri de birkaç bin kişiydi. Ancak sayı ne olursa olsun su götürmez bir gerçek vardı ki Malazgirt Savaşı'nda Kürtler Türkler'le birlikte savaşmışlardır.

ANADOLU'NUN FETHÄ°

Malazgirt zaferinden sonra Anadolu çok kısa sürede fethedildi. Selçuklu hanedanından Ku­talmışoğlu Süleyman Şah Anadolu'daki Türkmenler'in ba­şına geçip, kısa sürede Orta Anadolu'dan İznik'e kadar olan sahayı ele geçire­rek, Türkiye Selçuklu Devleti'ni kurdu.

Türkler, Anadolu'da Türkiye Selçukluları'nın yanı sıra birtakım bey­likler de kurdular. Çubukoğulları (Elazığ), Artukoğulları (Mardin-Hasankeyf), İnaloğulları (Diyarba­kır), Dilmaçoğulları (Bitlis-Erzen-Batman civarı), Kızılaslanoğulları (Siirt ve civarı), Saltuk Bey (Erzurum), Danişmend Gazi (Sivas-Amasya-Tokat) ve Men­gücek Gazi (Erzincan-Divriği) beyliklerini kurarak, Anadolu'nun Türkleşmesini sağla­dı­lar. Ancak bunların hiçbirisi fazla büyüyemedi. Bu beylikler zamanla Türkiye Selçukluları tarafından ilhak edildiler...

MÃœSLÃœMANLAR'IN DUALARI ALTINDA SAVAÅž

Selçuklu Sultanı Alparslan, Buharalı Ebû Nasr Muhammed'in bütün Müslümanlar'ın İs­lâm'ın zaferi için dua ettikleri Cuma gü­nü öğle vaktinde düşmana saldırması tavsiyesine uyup, ordusuyla birlikte Cu­ma Namazı'nı kıldıktan sonra "Ölürsem kefenim olsun" dediği beyaz bir elbiseyle ordusunun karşısına çıkıp "Ben, Müslümanlar'ın camilerde bizim için dua etmekte oldukları bu saatlerde düşmanın üzerine atılmak istiyorum. Galip gelirsek arzu ettiğimiz sonuç gerçekleşmiş olur, yenilirsek şehit olarak cennete gideriz. Bugün burada ne emreden bir sultan ne de emir alan bir asker var; ben de içiniz­den biri olarak sizinle birlikte savaşaca­ğım; benimle gelmek isteyenler peşime düşsünler, istemeyenler serbestçe geri dönebilirler" şeklinde konuştuktan sonra ilk hücumu başlattı.

Erhan Afyoncu