İstanbul Antlaşması

Osmanlı Devleti’nin topraklarının paylaşılması ile ilgili görüşmeler, ilk kez İngiltere ile Rusya arasında başladı (18 Mart - 10 Nisan 1915). Boğazların İngiltere ve Fransa’nın eline geçmesini istemeyen Rusya, boğazlar konusunda iki müttefikini anlaşmaya zorladı. Almanlara karşı Rusya’ya ihtiyacı olan İngiltere ve Fransa, Rus isteklerini kabul etmek zorunda kaldılar. Boğazlar ve İstanbul’u Rusya’ya bırakmayı kabul ettiler.

Londra Antlaşması

26 Nisan 1915′de Londra’da İngiltere, Fransa, Rusya ve İtalya arasında bir antlaşma imzalandı. Bu antlaşmaya göre; İtalya bir ay içinde savaşa katılacak olursa, Anadolu’da Antalya Bölgesi’ni alacaktı. 

Sykes-Picot Antlaşması

26 Nisan 1916′da Fransa ile Rusya arasında bir antlaşma imzalandı. Bu antlaşmaya göre; Rusya, Suriye ve Adana ile Mezopotamya’nın Fransa ile İngiltere arasında paylaşılmasını kabul etti. Buna karşılık Trabzon, Erzurum, Van, Bitlis ile Muş ve Siirt arasında kalan topraklan alacaktı.

Antlaşmaya göre; Kayseri, Aladağ, Akdağ, Zara, Eğin ve Harput Fransızlara bırakılıyordu. 

St. Jean de Maurienne Antlaşması

19-21 Nisan 1917′de İngiltere, Fransa ve İtalya arasında bir antlaşma imzalandı. İtalya, bu antlaşmaya göre; Fransa, İngiltere ve Rusya arasında yapılan antlaşmaları kabul ediyordu. Buna karşılık Mersin’in batısından Antalya’ya kadar uzanan topraklar ile Konya, Aydın ve İzmir bölgelerini alacaktı.

Rusya’nın savaştan çekilmesi üzerine İtilaf Devletleri tekrar bir araya geldiler. Boğazların milletlerarası ulaşıma açık olması ve bir komisyon tarafından yönetilmesi, Doğu Anadolu’da Ruslara bırakılan topraklarda ise Ermeni ve Kürt devletlerinin kurulması kararlaştırıldı.