Osmanlı Devleti’nin gazâ politikası daha da yükselen bir ülkü ile devam etmistir. Üstelik kronikler, bu dönemde bilhassa Süleyman Paşa’nın ölümünün hemen akabinde, Balkanlar’da sürdürülen gazâ faaliyetlerine mucizevî/olaganüstü bir mahiyet de vermektedirler. Buna göre, Balkanlar’da gazîlerin fetih veya savunma hareketlerine sıkıştıkları dönemde yardımlarına “boz atlılar” denilen “gayb erenleri” yetişmekte ve “küffâr” askerini perişan etmektedirler

            Anonim Osmanlı Kroniği’inde şu şekilde nakledilir: “ .. Gazîler bir gün Bolayır’da dururken gördiler kim, Kavak Duzlası tarafından mübalaga gemiler göründi. Geldiler

Duzla tarafında Bolayır’a karsu döküldiler. Karaya çıkdılar. Bolayır’a karsu gazîlere sancak çözüp alaylar bagladılar. Dahı yürüdiler. Kâfirler çok gazîler az idi. Ve hem gâzîler Süleyman Pasa’nun vefatından sikest olmıslardı. Tevekkül idüp, gayret idüp ve Süleyman Pasa’nın vasiyyetün saklayup bir yüksek yire çıkub Süleyman Pasa’nın tabutın bir divar altına gömüp üzerine taslar yıgdılar.

            Belirsüz eylediler. Kâfir bulırsa bir hâdes itmeyeler. Çün kâfirler alaylar bagladılar, yürüdiler.Hemandem ki denizden hayli yer gitdiler. Gâziler dahı durup tekbîr getirüb Allah’a sıgınup bu gelen kâfirlerin galebesinden ve hem leskerine nazâr idüp dururken hemân anı gördiler kim, kâfirler geliyorurken karıs murıs olup tagılup kaçmaga yüz dutdular. Birbirine bakmayup gemiler tarafına hücûm itdiler. Hak ta’âlânun fazlı yetisüp kâfirler ol ova içinde söyle kırıldı kim, demet gibi döküldiler helâk oldılar. Gemiden yana dönüp gemilerine koyuldılar kaçdılar gitdiler. Ve illâ bunları kıranları hiç müslimanlar görmediler. Çün gâzîler dahı kâfirleri bu halde böyle gördiler. Segirdüm idüp kâfirleri soyup taraslamaga basladılar. Ve toyum olup gine Bolayır’a gelüp karâr itdiler. Acabâ bu kâfirleri kim kırdı diyü ta’accüb itdiler. Andan Hak ta’âlâya çok çok sükürler kıldılar. Râvîler söyle rivâyet iderler kim: Sonra ol kaçup kurtulan kâfirlerden haber aldılar kim aytdılar: Heman kim denizden ayrılduk, gördük kim, bir alay boz atlular çıkageldiler. Heman biz anlaru gördük tâkâtımuz tâk oldı. Elimüz dutmaz oldı. Bize kılıç koydılar. Bizi anlar kırdılar. Siz anları kanda pusuya komıssız kim, biz anları görmedük, gökden mi indiler ve yirden mi çıkdılar kim hemân ol arada belürdiler.

            Kâfirler anları bizden sandılar. Anlar hod gâyib erenleriyimis. Hak ta’âlâ anları bize meded gönderdiler. Gelüp düsmanumızı helâk itdiler.andan bunda olan gâzîler Orhan Gazî’ye Brusa’da âdem gönderdiler. Üzerlerine gemilerle mübalâga kâfirler gelüp karaya çıkub bunların üzerine çıkub geliturırken kâfirler kırıldugın, gâzîler kıranları görmeyüp kaçanlardan haber alup bizi bir alay boz atlular kırup sıdı didüklerin bir bir beyânın vâkî’ haber gönderdiler. Ol kâfirlerle geçen mâcerâyı cemîân haber virdiler. Orhan Gazi, oglı Süleyman Pasa vefâtına heyli melûl oldı. Ve illâ kâfirlere gayb erenleri yetisdügine Hak ta’âlâ’ya çok çok sükürler eyledi .

            (Bk.: Anonim-Giese, 20 vd; AnonimÖztürk, 23-24) Ayrıca boz atlılar hakkında bk.: Necdet Öztürk, “Rumeli Fetihlerinde Boz Atlılar”, Avrupa’ya lk Adım, Uluslar arası Sempozyum (01 Kasım 1999, Gelibolu), İstanbul 2001, s. 29-44.

Kaynak:Osmanlı Kuruluş Döneminde Dini Zümreler –Doktora Tezi-Haşim Şahin