Irkçı emperyalizmin Gazze'de baÅŸlattığı 'genocide' soykırım harekatının ardından, dünyanın çeÅŸitli bölgelerinde düzenlenen gösterilerde taşınan pankart ve posterler arasında dikkat çeken bazı fotoÄŸraflar vardı.
FotoÄŸraflardaki kiÅŸi Sultan 2'nci Abdülhamit idi.
O fotoÄŸraflar, aslında bir zamanlar batı emperyalizmi tarafından 'bağımsızlık' vaadi ile kandırılarak, yüzyıllar boyunca 'barış' ve 'huzur' içerisinde yaÅŸadıkları Osmanlı Ä°mparatorluÄŸu'na isyan ettirilenlerin,baÅŸladıklarına gelen "gerçeÄŸi" nasıl görmeye baÅŸladıklarının açık bir delilidir.
Filistin halkı, bir zamanlar Lawrens'in tahriklerine kapılarak Osmanlı'ya isyan eden iÅŸbirlikçilerin ihanetinin bedelini ÅŸimdi çok ağır ödüyor.
Aynı emperyalizm, Arapları "Türkler sizi sömürmüÅŸtü", Türkleri ise "Araplar sizi arkadan vurmuÅŸtu" diye yine birbirine düÅŸürmeye çalışıyor.
Abdülhamit, bakın neden o kadar önemli?

+  +  +

Osmanlı Ä°mparatorluÄŸu'nun, 'dış borç' batağı içinde çırpındığı bir dönemde, Theodor Herzl denen karanlık bir adam Ä°stanbul'a çıkageldi.
21-31 AÄŸustos 1897 tarihleri arasında Basel'de 1. Birinci Siyonist Kongresi'ni düzenleyen Herzl, dünyanın çeÅŸitli bölgelerine yayılmış olan Yahudileri 'vaadedilmiÅŸ topraklarda' toplayarak bağımsız bir devlet kurmayı amaçlıyordu.
Bunun için batıdaki zengin iÅŸadamlarının desteÄŸiyle büyük 'fonlar' oluÅŸturmuÅŸ, son derece örgütlü bir 'lobicilik' faaliyetine baÅŸlamıştı.
Bölgedeki 'verimli' arazileri, parça parça satın alıyordu.
Bir sabah 'hatırı sayılır' bazı aracıların vasıtası ile Sultan Abdülhamit'in huzuruna çıktı.
Padişah'a aynen şu teklifi yaptı:
- "EÄŸer Filistin'de bir miktar toprağı, yerleÅŸim alanı olarak bize devrederseniz, Avrupa Borsası'nı elinde tutan Yahudi bankerleri, Osmanlı'nın bütün dış borçlarını ödeyecek."

+  +  +

Siyonist faaliyetlerden haberdar olan ve 'beklemediÄŸi' bu küstahça teklif karşısında hiddetlenen Abdülhamit, hiç düÅŸünmeden gürledi:
- "Vatanın bir karış toprağı bile satılık deÄŸildir. Zira bu vatan bana deÄŸil, Osmanlı milletine aittir. Milletim bu toprakları kanlarını dökerek kazanmıştır. Ne ile aldıysak ancak onunla geri veririz."
Neye uÄŸradığını ÅŸaşıran Theodor Herzl, daha sonra tam dört sefer daha Saray'ın kapısını aşındırdı, ancak bir daha huzura kabul edilmedi.
Tehlikeyi gören Abdülhamit, Filistin'e gitmek isteyen 'ÅŸüpheli' Yahudilere vize verilmemesi için bütün diplomatik temsilcilikleri uyardı.
'Hacıların' dışında bütün Yahudilerin Filistin'e giriÅŸlerini yasakladı.
Yahudilere 'toprak satın alma yasağı' getirdi.
Bölgedeki 'stratejik öneme sahip' arazileri, kendi ÅŸahsî mülkiyetine alarak, siyonistlerin eline geçmesini engellemeye çalıştı.

+  +  +

Theodor Herzl, 1897'de ÅŸöyle diyordu:
- "Basel'de ben Yahudi Devleti'ni kurdum. 5 veya 50 sene sonra herkes bunu böyle bilecektir. Sınırlarımız kuzeyde Kapadokya'daki daÄŸlara, güneyde de SüveyÅŸ kanalına kadar dayanıyor. Sloganımız Davut ve Süleyman'ın Filistini olacaktır. Siyonizmin amaçlarına ulaÅŸabilmesi için Osmanlı'nın dağılmasını beklemeliyiz."
Abdülhamit'in tahttan indirilmesinden 50 yıl sonra, Filistin'de bir 'Ä°srail' devleti kuruldu.
O Ä°srail, ÅŸimdi 'Fırat' ve 'Dicle' arasındaki toprakları da kapsayan ''kutsal' sınırlara ulaÅŸabilmek için Türkiye'nin parçalanmasını bekliyor.
Bugün GüneydoÄŸu'yu Türkiye'den ayırarak, ayrı bir devlet kurmaya çalışanlar, dua etsinler de bir gün gelip kendilerini bu ülkenin asli sahibi sayan Gazi Mustafa Kemal Atatürk'ün fotoÄŸraflarını taşımak zorunda kalmasınlar.
Tarih tekerrürden ibarettir.
*(Theodor Herzl,The Complete Diaries of Theodor Herzl)