Son yıllarda özellikle gençlik arasında bir çok kelimenin saçma sapan yada kültürümüze , dinimize ve inançlarımıza aykırı şekilde kullanıldığına şahit oluyoruz. Mucize, vahiy gelme ,ilah ve yaratma gibi sadece peygamber ve Allah’a özgü olan kelimelerin günlük hayatta insanlar ve canlılar için kullanılmasının yaygınlaşması ile başlayan bu furya giderek yayılmakta. Örneğin şimdilerde Hıristiyanlığa özgü bazı kelimelerinde dilimize bu yollarla girdiğini görmekteyiz. Bunlardan birisi de ‘’ikon’’…Moda ikonu ,futbol ikonu vs

Türk Dil kurumu sözlüğüne göre Fr. icône . 1. Ortodokslarda İsa, Meryem veya ermişlerin tahta üzerine mumlu ve yumurtalı boyalarla yapılmış dinî içerikli resimleri. 2. Bir kişi, düşünce, akım veya herhangi bir şeyi tek başına simgeleyen ve anlatan şekil veya resim. 3. bl. Bilgisayarda kullanılacak herhangi bir programı simgeleyen küçük resim.

Türkçe karşılığı da var aslında, tasvir.

İkon-İkona ne kadar güzel ve gerekli bir kelime değil mi?

Türkçe için olmazsa olmaz.” İkon yapmak” gibi uydurma bir deyim bile türetilmiş hemen.

Kullanımı yeni yaygınlaşmaya başlayan kelimelerden biriside Totem. Totem yapmak şeklinde uğur denemek anlamında kullanılıyor. Bizim bildiğimiz Kızılderili kültüründe mevcut bir kelime…

Türk Dil Kurumu sözlüğüne göre Fr. totem : İlkel toplumlarda topluluğun ondan türediği sanılan ve kutsal sayılan hayvan, ağaç, rüzgâr vb. herhangi bir doğal nesne, ongun demek.

Buna ise ne yazık ki dilimize sahip çıkmasını beklediğimiz basın ve medya çanak tutuyor. Örneğin medya dan bir haber:

“Aziz Yıldırım, Ankara gücü maçında damatlığını giyerek totem yaptı.”

Bilgisayar kullanımı ile paralel olarak günden güne gerileyen dilimiz ,bilinçsiz kullanım ve cahil toplumun etkileri ile ,okumayan, sorgulamayan ,düşünmeyen insan toplulukları elinde perişan hale gelmiştir. Her gün en çok 500 kelime ile konuşan bu topluma bu Türk dili çok fazla…

            Yabancı dil öğrenimine sonuna kadar evet…Ancak yabancı dillerden kelime devşirmeye hayır.

            İki dil tartışmalarının yapılmaya başlandığı ,dört koldan misyonerlik faaliyetlerinin yürütüldüğü bu günlerde konunun bu meselelerden ayrı düşünülemeyeceğini ifade ediyoruz. Bu mana da da Türk Milliyetçilerine büyük görev düştüğünü biliyoruz. Dilimize ve inançlarımıza biz sahip çıkmazsak kim çıkacak?

            Türk Dil Kurumu ,Diyanet İşleri Başkanlığı gibi devlet kurumları da üzerine düşen görevleri yapmalıdır.

            Ve gençliğimiz, halkımız …Dilimiz ellerimizin arasından kayıp gitmeden önce Şehit Karamanoğlu Mehmed Bey’in “bundan geru (böyle) divanda, dergahta, bargahta, mecliste ve meydanda Türkçe'den başka dil kullanılmaya” (13 Mayıs 1277 düşüncesini hayata geçirmeliyiz.