Hz Peygamber iki cihanın efendisi ,dünyaya zevk ,safa ve eğlence için gelmedi.Onun dünya ya gelişinin tek amacı vardı.Müslümanlara örnek olmak.Örnek olmak ama bu örneklik öyle bir örneklik ki her alanı kapsamakta.Aile reisliği,din hizmeti,edep,haya,savaş,devlet yönetimi vs

Peygamber daha akla gelmeyen bir çok alanda Müslümanlara örneklik ederek vazifesini tamamlamış ve Rabbine kavuşmuştur.O bu Tevhid davasının her çilesini çekmiş ,savaşmış,yaralanmış gazi olmuş(Uhud Savaşında),taşlanmış yüzü gözü kan içinde kalmış(Taif te),hakarete uğramış,hor görülmüş,aç  susuz bırakılmış ,ibadet ederken üzerine hayvan pisliği atılmış daha ne kötülüklere maruz kalmıştır.Belki de peygamberler arasında kendi kavminden en çok eziyetlere maruz kalan peygamberlerden birisi bizim peygamberimiz Hz Muhammed (sav) dir.

Tüm bunlara rağmen o  (‘’Ben alemlere rahmet üzere gönderildim.’’)bir gün olsun İslam’ı tebliğden vaz geçmemiş, üstelik müşriklere dahi bir kötü söz yada lanet okumamış,beddua etmemiştir.O İsteseydi, Allah Mekke’nin tüm dağlarını müşriklerin üzerine geçirebilirdi.Oysa hep onların Müslüman olup kurtulacakları ihtimalini düşünerek avunmuştur.

Onun savaşları bile ibretlerle ve müslümana güzel örneklerle doludur.Bu yazımızın konusuda onun örnek olan bu davranışları ve hikmetli hareketleridir.

Örneğin ,Bedir Savaşını ele alalım.İslam’ın ilk zaferidir bu.624 yılı

Ama bu öyle bir savaştır ki ibret ve hayretlerle doludur.Mesela bu savaş bir nevi akrabalar savaşıdır.Savaşan taraflar baba-oğul,amca-yeğen,abi-kardeştir.Karşı tarafta peygamberimizin dahi başta amcaları olmak üzere bir sürü akrabası vardır.Ama gün din günü,asıl kardeşlik din kardeşliğidir.Peygamberimiz burada net çizgiyi çizmiştir.Allah’ın düşmanı olan herkes bu gün düşmandır.

Savaş sonunda da peygamber ganimetleri beşe bölmüş ve bunun 1 parçasını devlete kalan 4 parçasını ise savaşan gazilere dağıtmıştır.Bu usül Türk-İslam Tarihinde kanun haline gelmiş ve kesin olarak uygulanmıştır.Hatta Osmanlıların ‘’Pencik Kanununun’’ dayanağı bu uygulamadır.

Yine savaş esirlerine uygulanan muamelede tüm Müslümanlara örnek olmuştur.Savaş esirlerine kesinlikle kötü muamele edilmemiş,idam yada işkence ,hakaret yada tahkir olunmamıştır.Parası olanlar fidye ile olmayanlar 10 müslüman çocuğa okuma yazma öğretmek şartı ile serbest bırakılmıştır.Parası ve okuması olmayanlar ise bir süre hapislikten sonra serbest bırakılmıştır.

Uhud Savaşı başlı başına bir örnek ve ibret vesikası…Savaş öncesinde peygamberin fikri savunma yapılması ve Medine den çıkılmamasıdır.Zira bunun işaretlerini mana aleminde almıştır.Savaş öncesi toplanan mecliste fikrini açıklamış fakat esas olan istişare sonucu savaşa karar verilmiştir.Peygamber fikrinde ısrar ederek bir despot hükümdar gibi davranmamış Müslüman gençlerin savaş kararına uymuştur.Gençler ise bu karara, peygamberin Bedir şehitlerinin makamlarını onlara uzun uzun anlatması nedeniyle aynı mevkilere kavuşma ve şehit olma isteği itmiştir.

Savaş meydanında ise Uhud Dağı eteklerine yerleştirilen ve ne olursa olsun burayı terk etmemeleri emrolunan okçuların ,ganimet hırsı nedeniyle peygamberin emrini unutarak yerlerini terk etmeleri savaşı kaybettirmiştir.Bu noktada okçuların yerlerinden ayrıldıklarını gören ve henüz müslüman olmamış olan müşrik ordularının  kumandanı Halid bin Velid geri dönerek Müslümanları yenilgiye uğratmıştır.Bir süre sonra Müslüman olarak İslam ordularının başında zaferden zafere koşacak ve ‘’Seyfullah’’(Allah’ın Kılıcı) unvanını kazanacaktır.Buyrun bir ibret daha…

Savaş esnasında ise peygamberimiz çok zorluklarla karşılaşmış, dişi kırılmış, yanağı parçalanmış, defalarca ölümle burun buruna gelmiştir.Fakat bir an olsun tereddüd etmeden mücadeleye devam etmiştir.(625)

Bu savaşta görülmüştür ki peygamberin sözünü dinlememek ,kesin felaket demektir.Geçmişte böyle olduğu gibi bu günde durum böyledir.Peygamberin sözünü dinlememek insanlar için felakettir.Bu gerçeği fark eden insanlar ,Roger Garaudy gibi ömürleri boyunca ateizm yada komünizmi anlatmış olsalarda fark etmez doğru yolu bulabilirler.

627 yılında son müşrik hucumu gerçekleşir.Yahudilerde müşriklerle beraberdirler.Bu durumda istişare eden peygamberimiz Arap dahi olmayan İranlı Salman-ı Farisi’nin önerisine uyarak Medine şehrinin çevresine Hendek kazdırmıştır.Bu Arap tarihinde bir ilk tir.Kazılan hendeğin çevresi 5,5 km,eni 9m ve derinliği 4,5 m dir.Bu Peygamberimizin insanları fark gözetmeden eşit saydığını gösteren bir durumdur.

628 Hudeybiye Anlaşması da ibretlerle doludur.Hz peygamberin bu anlaşmayı imzalaması Müslümanlar arasında bazı cahiller ve münafıklar tarafından çeşitli açılardan eleştirilmiştir.Fakat peygamberimiz biliyordu ki bazı şer gibi görünen hallerde Mevla hayırlar gizlemiştir.Bu nedenle bazı maddelerde Müslümanların aleyhine gibi duran maddeler olmasına rağmen anlaşmanın imzalanmasını sağladı.Çok geçmedi ki müşrikler gelip Müslümanların aleyhine gibi görünen bu maddelerin kaldırılması için ricada bulundular ve bu maddeler kendiliğinden kaldırıldı.*

Görüldüğü gibi onun her sözü ,her davranışı ve hareketi Allah’ın hikmetleri ile doludur.O yolu takip eden huzur ve gönül rahatlığını bulur.Sıratı Mustakim üzere olur…

Tarkan Suçıkar

 

*Bahsi geçen maddeye göre Mekkeli bir müşrik Müslüman olursa Medine ye kabul edilmeyecek,Medineli bir Müslüman dinden dönerse Mekke ye kabul edilebilecekti.