Lugat manası olarak Kapitülasyon ,müdafaa ettiği bir mevki yada yeri düşmana teslim etme şartlarını içeren anlaşma anlamına gelmektedir.

Osmanlı Devleti’nde yabancıların statüsünü tesbit eden hukukî, malî, idâri ve dînî özellikteki anlaşmalara verilen addır. Buna İmtiyazat-ı ecnebiyye de denir.

Batı dillerinde çeşitli manalar ifade eden kapitülasyon kelimesi, Fransızca’da teslim olma, İtalyanca’da yabancılara tanınan imtiyaz ve anlaşma manalarında kullanılır. Ayrıca bir devletin tebeasının haklarını diğer bir devletin toprakları üzerinde düzenleyen andlaşma manasında da kullanılmaktadır.

Osmanlılarda kapitülasyonlar iki taraflı bir anlaşmadan ziyade fermana benzer.Zira devlet uzun bir süre yabancılarla anlaşma imzalayarak bu anlaşmaların şartlarına uyma zorunluluğu altına girmek istememiştir.1740’a kadar kapitülasyon anlaşmaları bu dairede ele alınmış ve böylece ilgili anlaşmalar padişah tarafından zayıf devletlere ayrıcalık bahşedilmek ve gerektiğinde geri alınmak statüsüne sokulmak istenmiştir.